
Vrijheid
Stil zit ze op de grond
Kilte en duisternis omhullen haar
Een huivering trekt langs haar lichaam
Ze is nu echt alleen
De kleine ruimte is benauwend
De muren komen dreigend op haar af
Plots kan ze het wel uitschreeuwen van angst
Maar de stilte verstikt haar woorden
Machteloos zakt ze weer neer
Haar tranen houdt ze niet meer tegen
Nu pas echt dringt tot haar door
Wat de betekenis van vrijheid is
Dan ineens, daar op de grond
ziet ze een heel klein lichtvlekje ontstaan
Het is een schamel straaltje zonnelicht
Dat aarzelend een weg door de muur heen vindt
Met moeite richt ze haar hoofd weer op
Aan die laatste hoop klampt ze zich vast
Dat ene straaltje licht betekent alles
Voor haar is het de weg naar vrijheid
Vrijheid om te kunnen leven
Vrijheid om te gaan en staan
Vrijheid om te ademen
Vrijheid om een mens te zijn
Denkend aan die mooie dingen
verspreidt een warm gevoel zich in haar buik
Een glimlach vormt zich om haar lippen
Waarna ze haar ogen sluit
Langzaam glijdt ze mee
met de dansende stofjes in het licht
Heel ver weg, zo ver weg
Eindelijk de vrijheid in
Mirjam Engelen
Sint-Janslyceum, ’s Hertogenbosch
Geschreven n.a.v. een gedichtenwedstrijd die Kamp Vught samen met Amnesty International organiseerde rondom de bevrijding van Zuid-Nederland op 6 september 2009.
Stil zit ze op de grond
Kilte en duisternis omhullen haar
Een huivering trekt langs haar lichaam
Ze is nu echt alleen
De kleine ruimte is benauwend
De muren komen dreigend op haar af
Plots kan ze het wel uitschreeuwen van angst
Maar de stilte verstikt haar woorden
Machteloos zakt ze weer neer
Haar tranen houdt ze niet meer tegen
Nu pas echt dringt tot haar door
Wat de betekenis van vrijheid is
Dan ineens, daar op de grond
ziet ze een heel klein lichtvlekje ontstaan
Het is een schamel straaltje zonnelicht
Dat aarzelend een weg door de muur heen vindt
Met moeite richt ze haar hoofd weer op
Aan die laatste hoop klampt ze zich vast
Dat ene straaltje licht betekent alles
Voor haar is het de weg naar vrijheid
Vrijheid om te kunnen leven
Vrijheid om te gaan en staan
Vrijheid om te ademen
Vrijheid om een mens te zijn
Denkend aan die mooie dingen
verspreidt een warm gevoel zich in haar buik
Een glimlach vormt zich om haar lippen
Waarna ze haar ogen sluit
Langzaam glijdt ze mee
met de dansende stofjes in het licht
Heel ver weg, zo ver weg
Eindelijk de vrijheid in
Mirjam Engelen
Sint-Janslyceum, ’s Hertogenbosch
Geschreven n.a.v. een gedichtenwedstrijd die Kamp Vught samen met Amnesty International organiseerde rondom de bevrijding van Zuid-Nederland op 6 september 2009.
0 reacties:
Een reactie plaatsen